تبليغاتX
پناهى نرسید
پناهى نرسید



فرصت بـــــــی برگ

چيزي پايان مي يابد وچيزي ديگر آغاز ميشود

واين

همان چيزيست كه ادامه ميابد اما بگونه اي ديگر

                                                       { كريستيان بوبن }

 

مرا باكدامين آغاز

دركدامين آغاز                                                             

تا كدامين آغاز مي آغازي؟                                                      

آغازي ازشروع   

هراسي ازتقدير 

نمي دانم اما تغييريست كه مرا گيچ كرده و                

قلبم رابه اغازدرهم باهم شكافته 

نمي دانم باور كنم                                           

هراسي در من  كه شايد تلخ باشد  

سرما درمن است عشق بامن است و 

نفسم كه دوست داشتن را مي آغازد 

باتناقض هاي درونم چه كنم ؟ 

خداوندا توانم ده ياريم ده

اما چگونه؟با او؟ 

دارد چه كار ميكند؟ 

ازنو تسخيرم مي كند!!!!؟؟؟

يك فرصت در شروع آغاز بي برگي ؟

ميترسم از ترس ديشب 

اگر اگر شروعش را بپذيرم 

 

وفرصت بيارامد درنبض گرم عاشق                                   

وشبي بشكند و 

همه چيز برگردد به گذشته من چه كنم؟

داغون خراب سرد شكسته خسته بي رمق و

حسرت فرصت هاي كه از دست داده ام 

مي ترسم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

گيچ گم شده ي اويم 

گيچ گم شده ي مايم

مراتا كدامين آغاز بي آغازي؟؟؟؟؟؟؟       

                                                                             28/10/87

                                                                                      نجمه

 

یکشنبه چهارم اسفند 1387  توسط نجمه  |

 

خانه ای بــــی سقف

تورا باور داشتم روزي .... 

درد را احساس كردم  

تو در من متولد شدي !

گهواره اي برايت ساختم از جنس قلبم

 احساست كردم

 دروجودم بودي ،  پنهان   

 اشكارترين حس

لمست كردم 

تا تمامي ثانيه هايم رابا تو سپري كنم     

دركنارتو  .......

 حتي

 تا به امروز

 كه بزرگ شده اي

وديگرگهواره زاييده شده از قلب يك عاشق

                                                 برايت تنگ

 قلبم را پس زدي                                                                  

و

نجواكردي

 فراموش كن !!!

                                                                              15/5/84

                                                                                         :.نجمه.:

چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387  توسط نجمه  |

 

خامــــــوش

ديشب از فرط هجوم هيجان

جاري شد از لبهايم

دوستــــــــــــــــــــــت دارم

كه سالها پشت ميله هاي زندان وجودم

تقلا ميكرد براي رهايي !!

ديشب ازفرط هجوم ثانيه ها

ازخود بيخود شدم

و ...

وامشب ميله اي نيست !!

امشب وجودم خاليست !

امشب لحظه ها كند و كپك زده اند !

ثانيه ها نم كشيده اند         

امشب قلبم درد ميكند

نفس ميخواهم

نفس ميكشم

رنج ميبرم

درد ميكشم .......

و ؛

و حتم دارم كه اسمان دلم  ضجه زنان به خواب خواهد رفت .......

 

                                                                                           17/9/83

                                                                                                  :.نجمه.:

چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387  توسط نجمه  |

 

 



وقتي كسي راهش را انتخاب كرد
نبايد بترسد !!
بايد براي برداشتـــن گامهاي غلـط
شــــهامت كافــــــي داشته باشد


 

 

فرصت بـــــــی برگ
خانه ای بــــی سقف
خامــــــوش

 

اسفند 1387
بهمن 1387

 

 

خواب گل سرخ
.i-want-you.tk
طنز و مطالب جالب و خواندنی

 

 

RSS 2.0